Dotarło do mnie,

że przez całą podstawówkę, liceum, studia moje życie toczyło się w bardzo małych społecznościach.

klosz

Po podstawówce było liceum, wychowawca nas olewał, wszystko trzeba było załatwiac samemu, od wycieczki klasowej, choinki, po wypisywanie arkuszy ocen,czy świadectw - nawet świadectwo maturalne każdy sam sobie wypisywał,

po liceum studia i szok kontakt z głupimi babami z dziekanatu, nieoMylnymi profesorami

zaczęłam się przekonywać, że nie istenieje bezinteresowność, że ktoś może Ci szkodzić z czystej złośliwości

bo ma q. zły dzień

ja nie wiem jak ja się uchowałam przez te 25 lat,

nie wiem

bo co mnie złego spotkało u debili, to sobie myślałam, że to wyjątek,

że jest dobrze,

że na jedną złą osobę, przypadają miliony dobrych

jak ja się myliłam,

dzięki mojej pracy spotykam każdego dnia setki ludzi ( lubię to - sprawia mi satysfakcję sam fakt, że mogę być pomocna dla przypadkowej osoby) ale codziennie się spotykam również niejednego człowieka, który swooje frustracje wylewa na nas pracowników

dodatkowo w pracy atmosfera między nami zrobila się niesamowicie gęsta,

ludzie na siebie gadają za plecami, setki niedomówień, dyrektorka mnie pyta: "co się dzieje?",

nie wiem...

Koleżanka w ciąży trafiła (ponoć ) do szpitala. W domu poryczałam się z bezsilności, bo do jakiego stanu można się doprowadzić przez ludzi?

same nerwy ....

Ale ja codziennie mam nadzieję, że dzisiaj będzie już dobrze - normalnie

i wiem, że rano się obudzę i już będzie dobrze...